09 Ocak 2013

Öyle çok “sevdiğim” var ki...!!



Öyle çok “sevdiğim” var ki...!!
Çocukların gözlerini sevdim... İçimde huzuru, mutluluğu yaşattığı için...
Dinmeyecek sanılan fırtınaları sevdim... Yaşamın her döneminde, savaşmam gerektiğini öğrettiği için...
Başarısızlıkları sevdim... Başarıya giden yolu gösterdikleri için...
Geceleri sevdim... Tüm günümü nasıl geçirdiğimi değerlendirme olanağı verdiği için...
İnsanların sorunlarını dinlemeyi sevdim...
Yaşamın gerçeklerini görüp, daha olgun insan olacağımı bildiğim için...
Duyulan eksiklikleri sevdim... Her şeye sahip olmanın, insanı ne kadar mutsuz ettiğini bildiğim için...
Sabahın erken saatlerinde çalan çalar saatimin sesini sevdim... Bana bugün de yaşama olanağı verildiğini gördüğüm için...
Buzlu yollarda yürümeyi sevdim...Yaşamda da atılan yanlış bir adımın, insana ne denli acı vereceğini anımsattığı için...
Uzaklıkları sevdim... Özlemlerin duyguları pekiştirdiğini bildiğim için...
Yaşamın renklerini sevdim... Yaşanılan tüm duyguları tablolara döktüğü için...
Bir şeylere inanmanın mutluluğunu sevdim...Kendimi iyi duyumsadığımda, yanımda olacak insanların varlığını bildiğim için...
Her ne olursa olsun bir şeyin bittiği için üzülmek yerine yaşandığı için sevinmeyi sevdim... Üzüntülere liman olursak, mutluluğun başka yerlere demir atacağını bildiğim için...
Sevmekten ve sevilmekten korkmayan insanları sevdim... Sevme ve sevilmenin yapaylıktan değil, doğallıktan geldiğini bildikleri için...
Arkadaşlarımla geçirdiğim zamanları sevdim... İçten bir sohbetin, tüm ağrılara iyi geldiğini bildiğim için...
Ve sevdiklerimin ellerini tutmayı sevdim... Avucumun içine bıraktığım yüreğime dokundukları için...!
 Alıntı.

06 Ocak 2013

Sesim Nefesim Hislerim

Her anım seninle öyle dolu ki
Yürüdüğüm yolda gölge,
 Beynimdeki düşüncede
Benim gizemli dünyamdasın
Sarılıp uyuduğum yastığım
Beni ısıtan yorganım.Dondurucu gecelerde
Avuclarımdaki sıcaklık.Sabah mahmurluğunda
Gözlerimdeki pırıltı...
Sesim, nefesim,hislerim,sevdiğim.
Her anım seninle öyle dolu ki
İnanamadığım bir şey var
Gece uykumda Sağımdan soluma dönmek için
Uyandığım o kısacık an bile Aklıma geliyorsun
Her anım seninle öyle dolu ki Bana, beni bile unutturuyorsun.
Hatice Türkmen Yurtseven

Yalnızlıklar Ülkesine Yolculuk


Ben yalnızlıklar ülkesinin Taçsız prensesi. Ümitsizlik trenini bekliyorum
Yalnızlıklar ülkesine yolculuk için. Dertler baş vezirimdi Umutsuzluk muhafızlarım.
  Izdırap hancı başı, Dadı kalfam acılar. Karanlıklar gözcüm.. Üzüntü ahçım
Gözyaşlarım kaynayan su. Lanet etsem bağırsam hancı başı, vezire, Ne yazar kızsam dadı kalfaya. Anlat dök içindekileri. En yakın dostun çile, Doğacak sana güneş. Hele sen bir bekle.
Davet etsem sevinci... Mutluluğu saraya, Hancı başı çevirir... Vezir sokmaz yanıma.
Aşçıya liste vermem. O bilir yemeğini, Akşama pişirecek En kuvvetli zehirini.
  İçeçek yudum yudum, Geçeceğim kendimden. Vücudum uyuşsada. Direnecek gücüm var,
Benim yalnızlıklar ülkesine... Bir tren biletim var.
Türkmenkızı

Yavaşça


Karanlık çöküp gece olunca
Yıldızlar göz kırpıyor aya
  İşte o zaman gel
Sarıl bütün sıcaklığınla bana Ay ışığı vursun yüzüne
Öyle güzel olsun ki bu gece Ve seninle birlikte
Oysa ki, Gece düşmeye başlayınca
Korkularımda başlar karanlıkta
Yapayanlız hissederim kendimi
Gözlerim, Buğulu bakışlarını arar karanlıkta
İşte o zaman gel yanıma
Ne olur Sarıl bütün sıcaklığınla
Ve Seni seviyorum de Yavaşça kulağıma,
Hatice Türkmen Yurtseven

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | free samples without surveys