11 Nisan 2009

YOKLUĞUNDA‏


Sen… ah sen

Ruhumun derinliklerinde

Esen rüzgar.

Beni sensiz bırakma,

Seni benden alıp gitme ne olur.

Bedenim güçlü alışır yokluğuna

Ama kalbim ah kalbim

Biliyorum,

Fırtınalar koparacak yokluğunda.

Bende yok olup gidicem bu fırtınada

Ziyanı yok üzülmüyorum

Beni bütün dostlarımın unuttuğuna,

Dünyanın

Benim yokluğumdan

Haberdar olmadığına.

Her şeyden vazgeçtim

Beni her kez unutsun,

Yeter ki Cancazım sen UNUTMA…

RUMUZ:( Kardelen)

2 yorum:

hilal dedi ki...

harika bir şiir canım...

Serkan dedi ki...

Yokluğunda şiiri bana Mustafa Sandal'ın şarkısını hatırlattı Mehbup :))

Bakıp da güldüğün o anların
Tutamaz yerini hiç kimse
Yerini hiç kimse bilmez

Usulca geçtiğin o yolların
Bilemez yerini hiç kimse
Yerini bilen de dönmez

Yokluğunda çok kitap okudum
Aradım neredesin nerede
Ara sıra resmine dokunup ağladım
Neredesin nerede

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | free samples without surveys