14 Mayıs 2009

Engelliler Haftası


10-16 Mayıs arası Engelliler Haftasıdır.Bu anlamlı bir hafta da, geçte olsa blogumda yer vermek istedim..Gerçek şu ki engelliler toplumun bir parçasıdır,sadece bu günlerde değil,her zaman hatırlanmalıdır.Dünya da yaşayan tüm engellilerin daha rahat ve kolay yaşamalarını dilerim.Unutmayalım engelliler bizim,toplumun bir parçasıdır..

TOPAL
Anadan doğma sakattı. Bir bacağı, ötekinden biraz kısa olduğu için yürümeğe başlamasıyla, öteki insanlar gibi yürüyemediğini ve aksadığını hemen fark etmişti.
Babası, onu göstermedik doktor bırakmamıştı.
Fakat hiç çare bulamamıştı. Bacağın biri, doğuştan kısaydı. Bunun çaresini bulmağa, henüz insan bilgisi yetmiyordu. Doktorlar : Hem o kadar önemli de değil, diyorlardı. «Ayağın biraz aksaması, büyük bir eksiklik değildir.»
Ama o öyle düşünmüyordu. Öbür çocuklardan ayrı, başka bir şey olduğunu ve kendisi gibi çocuklara pek az, adeta binde bir rastlanabileceğini görüyordu. Onu kim görse, ilk önce aksayan bacağına bakıyor değil miydi?.. Okul yaşı geldiği zaman hüngür hüngür ağladı. Bu çocuk, ötekiler gitmeğe can atarken okulu istemiyordu. Başka sağlam çocuklarla bir araya gelmekten ödü patlıyordu. Diretti. Okula gitmek istemiyordu. Kendisine öğretmen tutsunlardı. Evde öğrenecek, sonra ilkokul imtihanını verecekti.. Ana baba, üzüntüsünden hastalanmasın diye isteğini yerine getirmek zorunda kaldılar.
O da sözünde durdu. Özel ders alıp okudu. Sonra yaşı gelince ilkokul bitirme imtihanlarına girip diplomasını aldı...
Fakat daha fazla okuması lazımdı. Orta okulu da evde tamamlayamazdı kesinlikle okula gitmesi gerekiyordu. O önce yine istemedi. Fakat babası bu sefer artık ona kulak asmadı.
Tekin'i böylece orta okula yazdırdılar. Yazdırırken, okul arkadaşlarının ona ne kadar eziyet edeceklerim hiç düşünmemişlerdi. Halbuki zavallı çocuk, daha okula gittiği ilk gün, arkadaşları ona adını bile sormadılar. Her gören:
— Topal!.. diyordu
Ve Tekin böylece daha ilk günden, çok utandığı kusuru yüzüne vurula vurula karşılandı.
«aaa!..Topal!..» En çok korktuğu söz buydu.. Ne tuhaf, daha «Günaydın! Sen kimsin?» demeden onu bu sözle karşılamışlardı : Topal!.. Ve o günden sonra hep öyle gitti : «Topal aşağı, topal yukarı!. Topal şöyle dedi, topal şunu yaptı!..» Hep böyle.. Çaresiz Tekin kendi kendine bile söylemekten çekindiği bu korkunç sözle çağırılmaktan o kadar utanıyor, öyle sıkılıyordu, ki daha ilk günden, okulda kimse ile arkadaş olamayacağını anladı. Hem zaten okula niçin gidiyordu?. Okuyup öğrenmek için değil mi?. Madem ki kendisini aşağılık görüyor, kendisiyle alay ediyor ve adını bile sormayarak kendisine topal diyorlardı o halde o da kimse ile arkadaş olmayacak, kendisini tamamen derslerine verecekti...
Tekin, değil öteki derslerde jimnastik dersinde bile kısa zamanda arka­daşlarını geride bıraktı. Hem ne geride bırakış ?
Yıl sonu geldi karneler dağıtılırken Müdür, Tekinin sınıfını şu sözlerle alkışladı:
— Hepiniz iyi çalışmışsınız.. Fakat aranızda bir arkadaşınız var, ki onu övmeden edemeyeceğim.. Bu çocuk bir yıldız, nasıl diyeyim? Çalışkan çok başarılı biri.
Bütün sınıfın gözleri, bir anda Tekine döndü. Öğretmen bir göz işareti yaparak Tekin'i ileri çağırdı. Müdür Tekinin elini sıktıktan sonra :
— Seni kutlarım oğlum! dedi. Söyle bakayım bana, senin adın ne?. Tekin sınıf arkadaşlarını acı bir gülümsemeyle süzdü ve onlara bir ders, önemli bir ahlak dersi vermek isteyerek, gür bir sesle şu cevabı verdi:
—Topal!..
O güne kadar Tekin'e «Topal» diyen arkadaşları bir suçlu gibi yere baktılar. Bu olaydan sonra arkadaşları O'nu hep Tekin diye çağırdılar.

F. Canan CEM
YAVRUTÜRK Dergisi'nden

·Sakatlık bir kusur değildir.

·Sakatlar yardıma değil, şefkate muhtaçtır.

·Sakatlara saygı, onlara yaşama sevinci

13 yorum:

Kumsal dedi ki...

Yeter ki yürekler özürlü olmasın
büyük bir kesim aşmış kendini
her faaaliyetin içindeler
çok sosyaller
böylede olmalılar zaten

tasarım mekani dedi ki...

Rabbim sabir ihsan eylesin onlara... Sevgiler, medinem

ŞANSLI dedi ki...

Çok duyarlı bir arkadaşımızsın.
Sana çok teşekür ediyorum.
Hikayede çok anlamlı.
Engel beyinlerde olmasın.
Sevgiler

hakan-can dedi ki...

Nice Tekinler var ki,sapasağlam adamlardan daha sapasağlamdır,adam gibi adamdır onlar...
Tekinlere "Topal!" diyenler utansın...

İyi akşamlar Mehtap..

KONHAF dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
KONHAF dedi ki...

Tekin:( Tekin olmak lazım. Engel bedendeki bazı aksaklıklar olmamalı,olamaz... Gönül gözü kör olanlar,sevgiden,saygı ve şefkatten mahrum olanlar engellidir... Allah bedensel aksaklığı olan bütün kardeşlerimize sabırlar ve şifalar versin. Engelliler! i ise islah etsin..
Saygılar

kubra zeynep kara dedi ki...

çok anlamlıydı bu hikaye,
yarın bizimde engelli olmayacağımıza kim garanti verebilir

mehbup dedi ki...

Teşekkür ederim,yarın bizde engelli olabiliriz,önemli olan engelliler bizim parçamız..

şirinem dedi ki...

ÇOk duygusal birisin canım çokta güzel bir hikaye insanlara ders olmalı ama ne yazıkki çocuklar bu konuda çok acımasız oluyor sanırım bunda ailelerin büyük bir payı var tüm güzellikler seninle olsun sevgilerimle

mehbup dedi ki...

Teşekkür ederim şirinem,sevgiler canım:))

şirinem dedi ki...

mimledim seni buyur gel bize :)

Fıkra Sevenlere dedi ki...

Engelliler haftasına (*)sayfanızda yer vermeniz büyük incelik.. Yorum yazan arkadaşlarında belirttiği gibi önemli olan beyin ve yürek engelliliği.. O olmasın yeter..Duyarlı davranışınız için tebrikler.. Sevgiler..
(*)Başlıkta iki L olacaktı, uyarmalıyım dedim..

mehbup dedi ki...

Çok teşekkür ederim.Nasıl gözden kaçırdım bilemedim.çok çok teşekkür ederim.

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | free samples without surveys